Pogonomyrmex rugosus

Opis

Opis gatunku Pogonomyrmex rugosus

Pogonomyrmex rugosus to północnoamerykańska mrówka żniwiarka występująca przede wszystkim na suchych terenach południowych i zachodnich Stanów Zjednoczonych oraz Meksyku. W naturze spotykana jest między innymi na terenach pustynnych, półpustynnych i suchych trawiastych.

To duży i bardzo charakterystyczny gatunek. Robotnice osiągają ponad 8 mm długości, mają masywną budowę i ciemnobrązowe, często niemal czarne ubarwienie. Z bliska szczególnie dobrze widoczna jest mocno urzeźbiona powierzchnia głowy i tułowia, od której pochodzi zresztą nazwa gatunkowa rugosus.

W naturze kolonie budują rozległe podziemne gniazda, a wokół ich wejść może powstawać charakterystyczny kopiec. Dojrzała kolonia może liczyć kilka tysięcy robotnic.

Największą atrakcją w hodowli jest jednak ich zachowanie. Pogonomyrmex rugosus to aktywne zbieraczki, które przeszukują arenę, transportują nasiona do gniazda i tworzą własne magazyny pokarmu. Przy większej kolonii naprawdę jest co oglądać.

Trudność hodowli Pogonomyrmex rugosus

Pod względem samych wymagań Pogonomyrmex rugosus nie jest trudnym gatunkiem. Mrówki dobrze radzą sobie w hodowli, ich dieta jest prosta, a odpowiednio ogrzewana kolonia może rozwijać się bardzo sprawnie.

Najważniejszą rzeczą jest temperatura. To mrówki pochodzące z gorących regionów i zdecydowanie warto zapewnić im ogrzewanie części gniazda. Nie ogrzewamy całego formikarium równomiernie – znacznie lepiej stworzyć gradient temperatury, aby mrówki same mogły wybrać miejsce odpowiednie dla królowej, larw i poczwarek.

Drugą ważną kwestią jest wilgotność. Pogonomyrmex rugosus nie potrzebuje mokrego gniazda. Wręcz przeciwnie – część przeznaczona do przechowywania nasion powinna pozostawać sucha. Jednocześnie kolonia musi mieć stały dostęp do wody oraz nieco wilgotniejszej części gniazda dla rozwijającego się potomstwa.

I jeszcze jedna ważna rzecz: te mrówki potrafią żądlić. Nie jest to powód, żeby się ich bać, ale przy obsłudze kolonii należy zachować rozsądek i stosować dobrą barierę przeciwucieczkową. Szczególnie przy większych koloniach nie polecamy wykonywania prac na arenie gołymi rękami.

Karmienie Pogonomyrmex rugosus

Podstawą diety Pogonomyrmex rugosus są nasiona. W naturze właśnie ich zbieranie stanowi znaczną część aktywności robotnic.

W hodowli możemy podawać między innymi:

• drobne nasiona traw,
• mniszek,
• chia,
• niewielkie nasiona przeznaczone dla ptaków,
• inne suche, niesolone i nieprzetworzone nasiona.

Kolonia będzie magazynowała zapasy wewnątrz gniazda, dlatego nie ma potrzeby ciągłego dosypywania ogromnych ilości pokarmu. Obserwuj magazyny – jeśli nasion zaczyna brakować, po prostu uzupełnij zapas.

Dietę warto uzupełniać owadami karmowymi, szczególnie podczas intensywnego rozwoju larw. Sprawdzą się między innymi kawałki karaczanów, świerszczy czy mączników.

Kolonia powinna mieć również stały dostęp do czystej wody.

Jakie formikarium dla Pogonomyrmex rugosus?

Młodej kolonii nie należy przesadzać zbyt szybko do dużego gniazda. Tak jak w przypadku większości mrówek, zaczynamy od niewielkiej przestrzeni i zwiększamy ją wraz z rozwojem kolonii.

Formikarium powinno umożliwiać stworzenie gradientu wilgotności i temperatury. Część gniazda może być lekko wilgotna i przeznaczona głównie dla potomstwa, podczas gdy inne komory powinny pozostawać suche. Mrówki bardzo chętnie wykorzystają je jako magazyny nasion.

Warto zapewnić im również stosunkowo dużą arenę. Wraz ze wzrostem kolonii Pogonomyrmex rugosus staje się bardzo aktywny i właśnie obserwowanie robotnic zbierających oraz transportujących pokarm jest jedną z największych atrakcji hodowli tego gatunku.

Pierwsze dni po zakupie Pogonomyrmex rugosus

Po otrzymaniu kolonii przede wszystkim daj jej spokój. Pogonomyrmex rugosus potrafi bardzo gwałtownie reagować na wibracje i częste zaglądanie do gniazda.

Zapewnij mrówkom dostęp do wody, nasion i odpowiedniej temperatury, a następnie pozwól im się zaaklimatyzować.

Jeśli otrzymujesz samą królową, nie panikuj – Pogonomyrmex rugosus, w przeciwieństwie do wielu innych przedstawicieli tego rodzaju, zakłada kolonię w sposób w pełni klaustralny. Oznacza to, że królowa jest w stanie wychować pierwsze pokolenie robotnic korzystając z własnych zapasów energetycznych.

Nie ma więc potrzeby ciągłego otwierania probówki i dokarmiania królowej. Spokój jest w tym momencie znacznie ważniejszy.

Dlaczego warto hodować Pogonomyrmex rugosus?

Jeżeli podoba Ci się sposób życia mrówek żniwiarek, ale szukasz czegoś innego niż popularne Messor, Pogonomyrmex rugosus jest naprawdę ciekawym wyborem.

To gatunek:

• duży i dobrze widoczny podczas obserwacji,
• bardzo aktywny,
• zbierający i magazynujący nasiona,
• tworzący liczne kolonie,
• dobrze reagujący na ogrzewanie,
• o stosunkowo prostych wymaganiach żywieniowych.

Trzeba tylko pamiętać, że to nie jest Messor barbarus w czarnym kolorze. Pogonomyrmex rugosus jest bardziej temperamentny, pochodzi ze znacznie cieplejszego klimatu i posiada sprawne żądło. Jeśli jednak zapewnisz mu odpowiednie warunki, otrzymasz bardzo aktywną i efektowną kolonię, której zachowanie można obserwować godzinami.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Pogonomyrmex rugosus nadaje się dla początkujących?

Tak, pod względem żywienia i podstawowych warunków jest to stosunkowo prosty gatunek. Trzeba jednak pamiętać o jego zamiłowaniu do wysokiej temperatury oraz o tym, że robotnice posiadają żądło. Z tego powodu wymaga nieco większej ostrożności niż np. Messor barbarus.

Czym karmić Pogonomyrmex rugosus?

Podstawą diety są różnego rodzaju drobne nasiona. Dietę warto uzupełniać owadami karmowymi, szczególnie kiedy w kolonii znajduje się dużo rozwijających się larw. Mrówki powinny mieć również stały dostęp do wody.

Czy Pogonomyrmex rugosus potrzebuje ogrzewania?

Zdecydowanie warto je zastosować. Jest to gatunek pochodzący z bardzo ciepłych i suchych obszarów. Najlepiej ogrzewać tylko część gniazda, pozostawiając mrówkom możliwość wyboru pomiędzy cieplejszym i chłodniejszym miejscem.

Czy Pogonomyrmex rugosus żądli?

Tak. Pogonomyrmex rugosus posiada sprawne żądło i w sytuacji zagrożenia może go użyć. Przy obsłudze kolonii należy stosować skuteczną barierę przeciwucieczkową i zachować ostrożność.

Czy Pogonomyrmex rugosus wymaga zimowania?

W naturze aktywność kolonii zmienia się sezonowo i w chłodniejszych miesiącach może wyraźnie spadać. W hodowli nie należy jednak traktować tego gatunku jak europejskich mrówek wymagających klasycznego zimowania w lodówce. Można zimą pozwolić kolonii zwolnić poprzez obniżenie temperatury, cały czas zapewniając jej dostęp do wody i pokarmu.

Czy samotną królową Pogonomyrmex rugosus trzeba karmić?

Nie. Pogonomyrmex rugosus jest gatunkiem w pełni klaustralnym. Zdrowa, zapłodniona królowa może wychować pierwsze robotnice korzystając z zapasów zgromadzonych we własnym organizmie. W tym okresie najważniejsze są odpowiednia temperatura, dostęp do wody i przede wszystkim spokój.

Jak duża może być kolonia Pogonomyrmex rugosus?

Dojrzałe kolonie są duże i mogą liczyć kilka tysięcy robotnic. Warto brać to pod uwagę już na początku hodowli – niewielka kolonia nie potrzebuje dużego formikarium, ale z czasem będzie wymagała znacznie większej przestrzeni.