Camponotus vagus

Opis

Opis gatunku Camponotus vagus

Camponotus vagus to jeden z tych gatunków, przy których od razu widać, że mamy do czynienia z prawdziwym Camponotus. Duża królowa, mocne robotnice, czarne ubarwienie i wyraźna różnica między mniejszymi robotnicami a większymi majorami sprawiają, że kolonia wygląda bardzo efektownie nawet wtedy, gdy nie jest jeszcze ogromna.

W naturze Camponotus vagus występuje w Europie oraz zachodniej Azji. Najczęściej wybiera cieplejsze, suche i nasłonecznione miejsca, skraje lasów oraz martwe drewno. Z tego powodu w hodowli bardzo dobrze sprawdzają się gniazda korkowe i drewniane, choć dobrze przygotowane formikarium 3D lub akrylowe również da radę. Ważne, żeby nie zrobić im bagna. To nie są mrówki, które potrzebują cały czas mokrego gniazda.

Poziom trudności hodowli Camponotus vagus

Camponotus vagus można polecić początkującym, ale takim, którzy rozumieją dwie rzeczy: Camponotus potrzebuje cierpliwości, a europejskie gatunki potrzebują zimowania. Początkowy rozwój kolonii może być spokojny, szczególnie przy młodej królowej. Nie oznacza to, że coś jest nie tak. One po prostu mają swój rytm i nie ma sensu co chwilę zaglądać do probówki z pytaniem „no i jak tam?”.

Gdy kolonia nabierze liczebności, obserwacja robi się dużo ciekawsza. Robotnice chętnie wychodzą po pokarm, większe osobniki robią świetne wrażenie, a samo karmienie owadem potrafi być naprawdę satysfakcjonujące. To gatunek dla osób, które chcą dużych, europejskich mrówek i nie boją się zimowej przerwy w hodowli.

Instrukcja hodowli Camponotus vagus

Camponotus vagus najlepiej czuje się w temperaturze pokojowej z możliwością lekkiego dogrzania części gniazda lub areny. Optymalnie można trzymać je w zakresie około 20-26 stopni, a punktowo nieco cieplej, jeśli kolonia ma wybór chłodniejszego miejsca. Nie grzej całego gniazda na raz. Mrówki powinny same zdecydować, gdzie przenieść czerw i w którym miejscu czują się najlepiej.

Wilgotność powinna być umiarkowana. Część gniazda może być lekko wilgotna, ale arena raczej suchsza i dobrze wentylowana. W naturze ten gatunek często związany jest z drewnem i cieplejszymi stanowiskami, dlatego korek, drewno, piasek na arenie i kilka naturalnych dekoracji będą bardzo dobrze pasować do klimatu tej mrówki.

Do karmienia sprawdzi się woda z miodem, nektar dla mrówek oraz owady karmowe, takie jak mącznik, muszki owocówki, świerszcze czy karaczany. Małym koloniom podawaj małe porcje, żeby resztki nie zalegały. Większe kolonie Camponotus potrafią już bardzo konkretnie pokazać, że białko było dobrym pomysłem.

Zimowanie Camponotus vagus

Camponotus vagus wymaga zimowania. Najlepiej przeprowadzić je w temperaturze około 5-8 stopni przez 3-4 miesiące. Przed zimowaniem kolonia powinna mieć dostęp do wody i przejść spokojne stopniowe schłodzenie. W czasie zimowania nie karmimy ich normalnie, nie przeszkadzamy im i nie sprawdzamy co drugi dzień, czy przypadkiem nie zmieniły planów życiowych.

Po zimowaniu temperaturę również podnosimy stopniowo. Dobrze przeprowadzona przerwa zimowa pomaga utrzymać kolonię w zdrowym rytmie i często pozytywnie wpływa na dalszy rozwój w kolejnym sezonie.

Pierwsze dni po zakupie Camponotus vagus

Po otrzymaniu kolonii daj jej kilka dni spokoju. Najlepiej położyć probówkę w ciemnym, spokojnym miejscu i nie świecić im latarką co godzinę. Po 2-3 dniach można podać małą kroplę wody z miodem lub nektaru, a później niewielkiego owada karmowego.

Jeśli kolonia jest jeszcze mała, nie ma potrzeby od razu przenosić jej do dużego gniazda. Camponotus vagus dużo lepiej wystartuje w probówce lub małym module niż w zbyt dużym formikarium, gdzie resztki pokarmu mogą zalegać w komorach. Gniazdo powinno rosnąć razem z kolonią, a nie wyprzedzać ją o trzy sezony.

Jeśli szukasz dużych, czarnych mrówek z Europy, które wyglądają konkretnie i nie wymagają egzotycznych warunków, Camponotus vagus będzie bardzo dobrym wyborem. Daj im spokój, wodę, coś słodkiego, regularne białko i porządne zimowanie, a odwdzięczą się piękną kolonią do obserwacji przez lata.