Camponotus intrepidus

Opis

Camponotus intrepidus – australijski gigant do reprezentacyjnego formikarium

Camponotus intrepidus to duży, efektowny gatunek z Australii, który świetnie sprawdza się jako gwiazda kolekcji. Masywna królowa, wyraźne żołnierki i kontrastowe ubarwienie sprawiają, że trudno przejść obok tej kolonii obojętnie. Lubi ciepło, dobrze zaprojektowane gniazdo i większą arenę, a przy odpowiednich warunkach odwdzięcza się spokojnym, stabilnym rozwojem bez konieczności hibernacji.

Szczegółowy opis Camponotus intrepidus

W naturze Camponotus intrepidus zasiedla ciepłe, nasłonecznione tereny Australii. Gniazda zakłada w glebie, pod kamieniami lub w drewnie, często w miejscach suchych, ale z możliwością znalezienia nieco wilgotniejszej strefy głębiej pod ziemią. W hodowli oznacza to klasyczny układ dla ciepłolubnych Camponotus:

• ciepłe gniazdo w zakresie 24-28 stopni C,

• wyraźnie suchsza, dobrze wentylowana arena,

• punktowe nawilżanie części komór, a nie całej konstrukcji.

Królowa osiąga około 17-20 mm, a robotnice 6-13 mm, z wyraźnym polimorfizmem kastowym. Drobniejsze robotnice zajmują się sprzątaniem, opieką nad potomstwem i zwiadem, a większe majory pełnią rolę żołnierek i “ciężkiego sprzętu” do rozdrabniania białka. Ubarwienie jest mocno kontrastowe: ciemne, niemal czarne ciało zestawione z rdzawo-brązowymi nogami i elementami tułowia daje bardzo elegancki, “poważny” wygląd kolonii.

Na arenie C. intrepidus nie są szaleńczo nerwowe, ale też nie “śpią” – przy podaniu pokarmu szybko pojawia się wyraźny szlak feromonowy i grupa robotnic, która zabezpiecza i porcjuje jedzenie.

Zalety Camponotus intrepidus

• Duży, widoczny gatunek – idealny do oglądania z dalszej odległości, a także do zdjęć i nagrań.

• Wyraźne żołnierki – polimorfizm kastowy widać gołym okiem, co robi duże wrażenie, zwłaszcza na osobach mniej obeznanych z mrówkami.

• Kontrastowe ubarwienie – ciemne ciało i jaśniejsze nogi świetnie prezentują się na jasnym podłożu areny.

• Brak hibernacji – jako gatunek ciepłolubny nie wymaga zimowania, więc można cieszyć się obserwacją kolonii przez cały rok.

• Stabilny rozwój – rośnie konsekwentnie, ale nie “eksploduje” liczebnością tak szybko jak niektóre małe gatunki.

Jak prowadzić kolonię w praktyce

Gniazdo najlepiej wybrać z:

• materiału dobrze trzymającego wilgoć lokalnie (korek, druk 3D z wkładką, Ytong, gips),

• możliwością nawilżania tylko fragmentu gniazda,

• komorami o różnej wielkości, aby większe robotnice miały swobodę ruchu.

Mrówki same wybiorą, które części gniazda mają być “przedszkolem” dla larw, a które magazynem pokarmu.

Arena:

• sucha, z piaskowo-mineralnym podłożem, kilkoma kamieniami lub korą jako dekoracją,

• konieczna porządna bariera antyucieczkowa, bo przy większej kolonii patroli będzie sporo,

• im większa arena, tym bardziej naturalnie wyglądają szlaki i zachowania żerowe.

Karmienie:

• węglowodany: woda z miodem, żele węglowodanowe, specjalne płynne pokarmy dla mrówek; najlepiej podawane w małych pojemniczkach, aby nie zalewać bariery,

• białko: 2-3 razy w tygodniu porcje karaczanów, świerszczy, larw czy muszek; resztki usuwane po 24 godzinach,

• zawsze dostępna świeża woda w poidełku z watą lub siatką.

Dla kogo jest Camponotus intrepidus

• dla osób, które mają już podstawowe doświadczenie z hodowlą mrówek i chcą przejść na większy, bardziej reprezentacyjny gatunek,

• dla hodowców, którzy lubią wyraźne żołnierki i duże robotnice,

• dla tych, którzy chcą mieć w kolekcji coś, co od razu robi wrażenie na gościach.

Jeżeli szukasz mrówek, które będą wyglądały “poważnie”, z dużą królową, żołnierkami i świetnym, kontrastowym ubarwieniem, Camponotus intrepidus będzie świetnym wyborem. Dodaj gatunek do koszyka, dobierz porządne formikarium z większą areną i przygotuj zapas miodu oraz owadów karmowych. W zamian dostaniesz kolonię, która spokojnie, ale konsekwentnie będzie zamieniać Twoje formikarium w elegancką, australijską scenę z dużymi Camponotus w roli głównej.